Aborcja to procedura medyczna, która kończy ciążę, zanim płód może przeżyć poza macicą. Ludzie decydują się na aborcję z różnych powodów, w tym medycznych, społecznych, osobistych i ekonomicznych. Istnieją różne metody wykonywania aborcji, takie jak zastosowanie leków, znane jako aborcja farmakologiczna, lub procedury wykonywane w placówce medycznej. Warto zaznaczyć, że przepisy i dostępność usług aborcyjnych mogą różnić się w zależności od kraju i regionu, a temat aborcji często wywołuje intensywne debaty i kontrowersje. Prawo, regulacje oraz opinie publiczne dotyczące aborcji znacznie różnią się na świecie. Decyzja o poddaniu się aborcji jest głęboko osobista i często kształtowana przez indywidualną sytuację, przekonania oraz rozważania etyczne. Wybór metody zależy od takich kwestii jak etap ciąży, stan zdrowia kobiety i jej osobiste decyzje. Zazwyczaj wraz z postępem ciąży metoda aborcji staje się bardziej złożona i wymagająca.
Aborcja farmakologiczna
We wczesnym etapie ciąży, do 70 dni ciąży, kobieta może otrzymać możliwość wyboru aborcji farmakologicznej zamiast procedury chirurgicznej. Aby przejść przez ten proces, kobieta musi najpierw skonsultować się z pracownikiem ochrony zdrowia, aby uzyskać wszystkie niezbędne informacje dotyczące leków. Konieczna jest także wizyta kontrolna, aby potwierdzić zakończenie aborcji farmakologicznej. Jeśli proces nie powiedzie się, może być konieczna aborcja chirurgiczna. Kluczowe jest dokładne przestrzeganie instrukcji lekarza dotyczących przyjmowania leków.
Leki zatwierdzone przez FDA:
Najważniejsze organizacje medyczne na świecie zalecają procedurę aborcji farmakologicznej z użyciem dwóch leków: mifepristonu i mizoprostolu. Jeśli mifepriston nie jest dostępny, schemat z samym mizoprostolem uznaje się za dopuszczalną alternatywę. Mifepriston, lek stosowany w tym procesie, działa poprzez wiązanie się z receptorem progesteronowym z większym powinowactwem niż sam progesteron, działając jako antyprogestagen. Jego działanie w ciąży obejmuje zmiękczenie szyjki macicy oraz zwiększenie kurczliwości macicy i wrażliwości na prostaglandyny. Mizoprostol, drugi lek, jest analogiem prostaglandyny E1, który również zmiękcza szyjkę macicy i wywołuje skurcze macicy. FDA zatwierdziła doustne stosowanie mizoprostolu w celu zapobiegania wrzodom żołądka u osób regularnie przyjmujących leki przeciwzapalne; lek ten jest także uwzględniony w zatwierdzonych przez FDA instrukcjach stosowania mifepristonu w procedurach aborcyjnych.
Środki ostrożności przed wyborem aborcji farmakologicznej:
Kobiety z ciężką niedokrwistością, chorobą niedokrwienną serca lub istotnymi problemami nerkowymi albo oddechowymi powinny zasięgnąć specjalistycznej porady medycznej przy rozważaniu aborcji. Ponadto osoby z trudną do kontrolowania astmą powinny skonsultować się ze specjalistą ze względu na potencjalne antagonistyczne działanie mifepristonu, które mogłoby osłabić skuteczność kortykosteroidów stosowanych w kontroli astmy. Pacjentki z wkładkami wewnątrzmacicznymi (IUD) nie mogą otrzymać leków, jeśli nie zdecydują się na usunięcie wkładki. Osoby stosujące stabilną, długotrwałą terapię wziewnymi lekami zapobiegawczymi na astmę powinny omówić plan leczenia astmy, aby przygotować się na ewentualne nasilenie objawów. Kobiety stosujące insulinę muszą uważnie monitorować stężenie glukozy we krwi podczas procesu aborcji, ponieważ czynniki takie jak wymioty, zmiany w przyjmowaniu pokarmów i ryzyko odwodnienia mogą wpływać na poziom cukru we krwi. Ponadto kobiety z padaczką, u których wymioty lub ból wywołują napady, wymagają dodatkowej uwagi i opieki podczas procesu aborcji.
Jakie badania wykona lekarz?
- USG: Przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić ciążę wewnątrzmaciczną. Ciąż ektopowych nie można skutecznie leczyć wymienionymi wyżej lekami.
- Ogólne badania laboratoryjne: Morfologia krwi w celu sprawdzenia niedokrwistości oraz badania przesiewowe w kierunku różnych chorób przenoszonych drogą płciową.
- Pomiar ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (beta-HCG): Zaleca się oznaczenie początkowego ilościowego stężenia ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (HCG) w surowicy w dniu przyjęcia mifepristonu lub możliwie blisko tej daty. Pomiar wyjściowy służy jako punkt odniesienia do porównania z pomiarem kontrolnym wykonanym siedem dni po dawce mifepristonu. Drugi pomiar pomaga potwierdzić skuteczne zakończenie procesu aborcji.
Oczekiwane działania niepożądane i możliwe powikłania
- Skurczowy ból, zwykle silniejszy niż zwykłe bóle menstruacyjne, może rozpocząć się w ciągu 1 do 4 godzin po przyjęciu mizoprostolu.
- Krwawienie, które często jest obfitsze niż typowa miesiączka i może obejmować skrzepy krwi, zwykle pojawia się po bólu. Krwawienie ma tendencję do zmniejszania się po wydaleniu produktów zapłodnienia z organizmu. Uwaga: widoczność tych produktów jest bardziej prawdopodobna w późniejszych ciążach, co dla niektórych osób może być źródłem stresu, a dla innych dawać poczucie pewności. Krwawienie zwykle utrzymuje się na poziomie podobnym do miesiączki przez około tydzień, a następnie stopniowo słabnie. W tym okresie częste są różnice w nasileniu krwawienia i obecność skrzepów. Po tym czasie może nadal występować plamienie.
- Powikłania w aborcjach w pierwszym trymestrze są rzadkie, ale nadal powinny zostać omówione z pacjentką. Obejmują one: utrzymującą się żywą ciążę, zakażenia dróg rodnych, zatrzymane tkanki oraz krwotok.
Co dalej?
- Kontrola po trzech dniach: Po otrzymaniu leków lekarz zapyta pacjentkę o nasilenie krwawienia oraz inne możliwe powikłania i objawy. Aby sprawdzić, czy ciąża została odpowiednio zakończona, mierzy się beta-HCG, którego stężenie powinno zmniejszyć się o co najmniej 80% w porównaniu z wcześniej oznaczonym poziomem wyjściowym. Pacjentka zostanie także poproszona o wykonanie domowego testu ciążowego 3 tygodnie po przyjęciu leków. Po upływie trzech tygodni przeprowadza się kolejną kontrolę, najczęściej w formie telemedycznej, aby lekarz mógł potwierdzić, że wszystko przebiega prawidłowo.
- Ważne jest poinformowanie pacjentki, że po aborcji farmakologicznej ciąża jest nadal możliwa, dlatego pacjentka powinna otrzymać antykoncepcję.
