Zaburzenia erekcji, określane w piśmiennictwie anglojęzycznym jako erectile dysfunction (ED), to niemożność uzyskania i/lub utrzymania wzwodu podczas stosunku. Jest to ważny temat, ponieważ problem ten utrzymuje się i dotyczy około jednej trzeciej mężczyzn na świecie. Oczekuje się, że do 2025 roku częstość występowania zaburzeń erekcji znacznie wzrośnie, powodując większy stres, problemy z poczuciem własnej wartości i depresję. Rozwój erekcji zależy od różnych czynników, takich jak hormony, emocje, krążenie krwi, nerwy, mięśnie i stan psychiczny. Wykazano, że impotencja może wynikać zarówno z przyczyn psychicznych, jak i fizycznych.
Przyczyny związane z rozwojem zaburzeń erekcji
Czynniki psychologiczne prowadzące do impotencji
- stres,
- problemy w komunikacji z partnerem,
- lęk,
- depresja i inne zaburzenia psychiczne.
Fizyczne przyczyny impotencji
- hipercholesterolemia i miażdżyca,
- podwyższone ciśnienie krwi i choroby serca,
- cukrzyca,
- otyłość,
- zaburzenia snu,
- niskie stężenie testosteronu,
- inne przyczyny (stwardnienie rozsiane, choroba Peyroniego, leczenie raka prostaty, różne operacje powodujące uszkodzenia nerwów lub rdzenia kręgowego itp.).
Czynniki ryzyka związane z rozwojem zaburzeń erekcji
- palenie tytoniu,
- nadużywanie alkoholu i/lub narkotyków,
- niektóre leki stosowane w leczeniu różnych chorób (cukrzycy, chorób serca, depresji itd.),
- zdrowie psychiczne,
- niezdrowa dieta.
Objawy i powikłania związane z zaburzeniami erekcji
- niemożność uzyskania lub utrzymania wzwodu,
- problemy w relacji,
- niska samoocena,
- niesatysfakcjonujące życie seksualne,
- zmniejszone zainteresowanie seksem,
- lęk,
- depresja,
- niepłodność,
- przedwczesny wytrysk.
Możliwości diagnostyki i leczenia zaburzeń erekcji
Metody diagnostyczne
- pełne badanie fizykalne przeprowadzone przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,
- badania moczu i krwi,
- badanie psychologiczne w kierunku depresji lub innych przyczyn psychologicznych,
- USG.
Możliwości leczenia
- Leki doustne, takie jak awanafil, sildenafil i tadalafil, są z powodzeniem stosowane, ponieważ rozluźniają mięśnie gładkie prącia i zwiększają przepływ krwi, umożliwiając uzyskanie wzwodu.
- Terapia zastępcza testosteronem (TRT) u mężczyzn z niskim stężeniem endogennego testosteronu.
- Alprostadyl (lek wstrzykiwany samodzielnie w bok prącia lub w postaci czopka do cewki moczowej) powoduje stosunkowo szybkie wystąpienie wzwodu.
- Operacja (implant prącia, pompki do prącia).
- Zmiana diety i aktywność fizyczna.
- Poradnictwo psychologiczne.
- Zaprzestanie palenia i picia alkoholu.
Zapobieganie
Jeśli występują u Ciebie wymienione wyżej objawy, umów się na wizytę u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Ponadto:
- regularnie wykonuj badania kontrolne u lekarza rodzinnego,
- szukaj sposobów na zmniejszenie stresu w życiu, rozmawiając z partnerem lub zwiększając aktywność fizyczną,
- jeśli cierpisz na depresję, lęk lub inne problemy ze zdrowiem psychicznym, skorzystaj z pomocy psychologicznej,
- śpij dłużej,
- rzuć palenie i przestań pić alkohol,
- jeśli cierpisz na choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca lub choroba serca, skonsultuj się z lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej.
