Biegunka (rozwolnienie)

Rodzaje biegunki

• Ostra: bardzo powszechna wśród wszystkich grup wiekowych, trwa zazwyczaj od kilku godzin do kilku dni. Występuje najczęściej wśród wszystkich typów,
• Uporczywa: trwa dłużej niż dwa tygodnie, ale krócej niż cztery tygodnie,
• Przewlekła: ten typ trwa dłużej niż cztery tygodnie. Symptomy mogą przychodzić i odchodzić lub być ciągłe podczas tego okresu.

Przyczyny

Ostra i uporczywa biegunka

• Infekcje: trzy rodzaje infekcji powodują biegunkę. Należą do nich wirusy (rotawirusy i norowirusy); bakterie (E. coli, pałeczki Campylobacter, Salmonella i Shigella itp.) oraz pasożyty (Pełzak czerwonki, Ogoniastek jelitowy, itp.),
• Biegunka podróżnych: ten rodzaj biegunki ma zazwyczaj ostry charakter i wynika z picia wody lub spożywania żywności skażonej wirusami, bakteriami lub pasożytami,
• Leki: różne leki zobojętniające zawierające magnez, antybiotyki i leki chemioterapeutyczne mogą wywołać biegunkę.

Przewlekła biegunka

• choroby przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, celiakia, choroba Crohna),
• alergie pokarmowe (mleko krowie lub sojowe, nabiał i owoce morza),
• nietolerancja pokarmowa (laktoza),
• spożywanie alkoholu z cukrem (mannitol, sorbitol) może powodować wzdęcia i biegunkę,
• operacje brzuszne (żołądka, śledziony, trzustki, wątroby itp.),
• długotrwałe stosowanie antybiotyków zaburza prawidłową florę jelitową powodując przerost niepożądanych bakterii.

Symptomy

• pilność wypróżnień i utrata kontroli,
• skurcze brzucha,
• ból brzucha,
• nudności i wymioty.

Powikłania związane z objawami

• odwodnienie z powodu utraty elektrolitów i wody skutkujące światłowstrętem, omdleniem, suchością w ustach, ciemnym moczem (mała ilość wydalanego moczu), pragnieniem,
• złe wchłanianie składników odżywczych z powodu szybkiego oddawania stolca. Następujące czynniki powodują wzdęcia, wzdęcia (oddawanie gazów), ból brzucha, skurcze oraz śmierdzący stolec.

Diagnoza

Lekarz zazwyczaj nie będzie musiał szukać przyczyny ostrej biegunki, ponieważ większość z nich ustępuje po kilku dniach. Jeśli pojawisz się w gabinecie lekarza pierwszego kontaktu z krwawym stolcem lub gorączką, wtedy będzie on musiał ustalić przyczynę. Lekarz skupi się głównie na wywiadzie rodzinnym i medycznym w celu ustalenia możliwej diagnozy. Oprócz badania fizycznego, pytania zadawane przez lekarza na temat objawów obejmują zwykle następujące kwestie

• dietę,
• leki,
• ilość oddawanych stolców, konsystencję stolca, zapach,
• częstotliwość występowania,
• ostatnie podróże,
• kontakt z osobą chorą,
• czy istnieje jakikolwiek bezpośredni członek rodziny z historią przewlekłych problemów z układem pokarmowym (celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego itp.).

W przypadku infekcji i długotrwałej biegunki pobiera się próbki stolca w celu poszukiwania krwi lub mikroorganizmów. Jeśli u pacjenta występuje biegunka z krwią przez długi czas pomimo jakiejkolwiek formy przepisanego leczenia lub historia rodziny wskazuje na chorobę autoimmunologiczną, lekarz może poprosić o bardziej inwazyjną procedurę zwaną kolonoskopią.

Leczenie

• ostra biegunka jest zwykle leczona w domu za pomocą leków bez recepty, takich jak loperamid oraz nawodnienia. (Specjaliści medyczni zwykle nie zalecają samodzielnego leczenia się w przypadku jakichkolwiek systematycznych oznak infekcji (gorączka) lub krwawych/śluzowatych stolców). Zaleca się wizytę u lekarza, jeśli biegunka trwa dłużej niż dwa dni lub jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy powikłań biegunki,
• w przypadku przewlekłej i uporczywej biegunki mogą być przepisane antybiotyki/leki przeciwpasożytnicze, jeśli podejrzewa się zakażenie bakteryjne lub pasożytnicze, kortykosterydy i inne leki hamujące układ odpornościowy w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna bądź wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.